ม.ปลายปีสุดท้ายแล้วสินะ...

ทำไมก็ไม่รู้...รู้แค่ว่าอยากเขียนเกี่ยวกับ"แม่"บ้างก็เท่านั้น

 

 
มีสองตอนสองเรื่องนะครับ...อาจจะยาวไปสักหน่อย

๑...แม่...

เมื่อเดินไป...ในเดือนสิงหาคม...

เฝ้ามองไปรอบตัว...หมายจะพานพบสัญลักษณ์แทนเดือนแห่งมารดา

 

แต่หลายครั้งกลับพบเพียง...คำว่า "แม่"

เป็นคำว่าแม่ที่แทบจะไร้ความหมายในจิตใจ...

...เสมือนหนึ่งถ้อยคำยอดนิยมเพียงชั่วครั้งคราวเท่านั้น

ทุกๆปีในเดือนสิงหาคม

หลายๆคนจะหยิบยกเรื่องราวของแม่มากล่าวถึง

ทุกๆปีในเดือนสิงหาคม

หลายๆคนจะกราบที่ตักแม่พร้อมดอกมะลิสีขาวสะอาดตา...

ทุกๆปีในเดือนสิงหาคม

หลายๆคนจะสำนึกในพระคุณของแม่...

กลายเป็นคำถามมากมายอัดอั้นอยู่ในใจ

ที่เราบอกรักแม่ในเดือนสิงหาคมนี้...ออกมาจากใจหรือเพราะกระแสนิยม?

แล้วทำไมเราถึงสำนึกและระลึกถึงพระคุณแม่...เฉพาะในเดือนสิงหาคม?

บางทีอาจเป็นเพราะเดือนนี้คือเดือนของแม่

เดือนที่หลายๆคนถือเป็นโอกาสที่จะบอกรักแม่...คือช่วงเวลาพิเศษ

ก็คล้ายกับวันวาเลนไทน์...ที่หลายๆคนมักให้ความสำคัญมากกว่าวันอื่นๆ

แต่บางทีสิ่งที่แม่ต้องการอาจไม่ใช่คำพูด ดอกมัลิ หรือพวงมาลัยก็เป็นได้

บางที...สิ่งที่แม่ต้องการ คือการที่ลูกเป็นคนดีและมีความสุข

บางที...สิ่งที่แม่ต้องการ คือการไม่ถูกทอดทิ้ง จากลูกที่รักสุดหัวใจ

บางที...แม่อาจไม่ต้องการอะไรเลย นอกจากเฝ้ามองดูลูกๆเติบโต...

.....................................แต่ก็นะ...ลูกจะรู้ความรู้สึกที่แท้จริงของแม่ได้หรือ?

.............................................

 

 

 

 

 ๒...แผ่นดินแม่

 

แผ่นดินแม่...ผืนแผ่นดินที่เราเกิด

ผมเชื่อว่าทุกคนเคยได้ยินคำคำนี้กันมาแล้ว...คำว่า "แผ่นดินแม่"

"แผ่นดินแม่" คือผืนแผ่นดินที่เราเกิดมา...

 

...คือผืนแผ่นดินที่บรรพบุรุษของเราเฝ้ารักษาเอาไว้ ด้วยเลือดเนื้อ และด้วยรัก

คือผืนแผ่นดินที่เราต้องช่วยกันรักษาเอาไว้เพื่นอชนรุ่นหลังต่อไป

แผ่นดินแม่...คือผืนแผ่นดินแห่งชีวิต

ให้ทั้งพืชพันธุ์ธัญญาหาร

ให้ทั้งแหล่งทรัยพยากรอันล้ำค่า

 

...ให่เรามาสามารถมีชีวิตอยู่ได้ตราบจนทุกวันนี้

แต่ทำไมกันนะ...ตั้งแต่เล็กจนมาบัดนี้

สิ่งที่เห็น...คือแผ่นดินแม่ที่ถูกทำร้าย

ผู้คนมากมายหมายแต่จะกอบโกย...ทุกสิ่งทุกอย่างจากผืนแผ่นดิน

แผ่นดินแม่...ท่านเจ็บช้ำเพียงในแล้วหรือ?

หากท่านเป็นคน...ป่านนี้จะทนอยู่ได้อย่างไร?

ทุกสิ่งทุกอย่าง...ทั้งในและบนแผ่นดิน ล้วนถูกดึงทึ้งอย่างไม่ใยดี

ท่านจะเจ็บปวดมากมายแค่ไหนกันหนอ?

คงเป็นความเจ็บปวดที่เราไม่มีวันเข้าใจ

คือความเจ็บปวดของแม่...ที่ลูกทั้งหลายไม่เคยใส่ใจ

และลูกทั้งหลายกำลังทะเลาะกัน

หากลูกๆจะฉุกคิดได้สักนิด...ก็คงจะดีไม่น้อย

เคยมีคนกล่าวไว้ว่า "แผ่นดินนี้ไม่ใช่ของเรา แต่แผ่นดินนี้เป็นของลูกหลานของเรา"

แล้วทำไมกันนะ...

ทำไมจึงมีคนมากมายงมงายแสวงหาผลประโยชน์จากแผ่นดินที่ไม่ใช่ของตน

เขาเหล่านันเฝ้ากอบโกยสิ่งที่ไม่ใช่ของเขา...และตายไปพร้อมกับดวงตาที่มืดมิด

...............................................

..............................................

เอนทรี่นี้อาจจะยาวไปหน่อย ขอบคุณที่อ่านจนจบนะครับ

 

......................................................

 

..................................

 

ปล.อยากเล่นซิมซ์อยากอ่านการ์ตูนอยากวาดการ์ตูนอยากดูการ์ตูนอยากมีไฟทำงาน...

อยากไปซานฟรานจะไปเที่ยวจะไปถ่ายรูปจะไปหาตาลแต่ไม่มีตังค์...

เบื่อข่าวการเมืองแต่ก็ยังอยากรู้อยาเรียนกฎหมายเพราะเบื่อปาหี่หลอกขายxxx...

อยากเอ็นติดแล้วเบื่ออ่านหนังสือแต่ก็กลัวเอ็นท์ไม่ติดบลลาบลาบลา...(บ้าไปแล้ว=_=;)

edit @ 16 Aug 2009 17:46:54 by araignee